இலங்கையில் தாராளவாத அமைதிக்கு அப்பால்: வெற்றி, அரசியல் மற்றும் அரசமைப்பு” என்ற கல்விசார் கட்டுரை, இலங்கையின் மோதல் என்பது வெறும் இனப் பிணக்கு அல்லது தோல்வியுற்ற சமாதான முயற்சி மட்டுமல்ல, மாறாக, மையப்படுத்தப்பட்ட காலனித்துவத்திற்குப் பிந்தைய அரசில் வேரூன்றிய ஒரு ஆழமான அரசமைப்பு மோதல் என்பதை உறுதிப்படுத்துவதாக தமிழ் புலம்பெயர் சமூகம் குறிப்பிடுகிறது.
தமிழ் புலம்பெயர் சமூகம்: இலங்கையின் நெருக்கடி என்பது ஐ.நா.வின் காலனித்துவ நீக்கத்தையும் தமிழ் இறையாண்மையை மீட்டெடுப்பதையும் கோரும் ஒரு அரசமைப்பு மோதல் ஆகும்
வாஷிங்டன், டி.சி. — “இலங்கையில் தாராளவாத அமைதிக்கு அப்பால்: வெற்றி, அரசியல் மற்றும் அரசமைப்பு” என்ற கல்விசார் கட்டுரை, இலங்கையின் மோதல் என்பது வெறும் இனப் பிணக்கு அல்லது தோல்வியுற்ற சமாதான முயற்சி மட்டுமல்ல, மாறாக, மையப்படுத்தப்பட்ட காலனித்துவத்திற்குப் பிந்தைய அரசில் வேரூன்றிய ஒரு ஆழமான அரசமைப்பு மோதல் என்பதை உறுதிப்படுத்துவதாக தமிழ் புலம்பெயர் சமூகம் குறிப்பிடுகிறது.
ஸ்வீடனின் உமேயா பல்கலைக்கழகத்தின் அரசியல் அறிவியல் திணைக்களத்தைச் சேர்ந்த மாலின் அகேபோ மற்றும் ஐக்கிய இராச்சியத்தின் நார்விச்சைச் சேர்ந்த சுயாதீன ஆய்வாளர் சுனில் பாஸ்டியன் ஆகியோரால் எழுதப்பட்ட இந்தக் கட்டுரை, 2020-ஆம் ஆண்டில் அமைதி கட்டமைப்பு மற்றும் மேம்பாட்டு சஞ்சிகையில் வெளியிடப்பட்டது. இலங்கையின் போருக்குப் பிந்தைய “அமைதி”யானது, உண்மையான நல்லிணக்கம் அல்லது அர்த்தமுள்ள சீர்திருத்தத்தால் அல்லாமல், இலங்கை அரசை வலுப்படுத்தும் நோக்கம் கொண்ட வரலாற்றுச் செயல்முறைகளால் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது என்று நூலாசிரியர்கள் வாதிடுகின்றனர்.
இந்த நெருக்கடியை உருவாக்குவதிலும் நிலைநிறுத்துவதிலும் இலங்கை அரசு ஒரு மையப் பங்கை வகித்துள்ளது என்ற கட்டுரையின் மைய வாதத்தை தமிழ் புலம்பெயர் சமூகம் ஏற்றுக்கொள்கிறது. இருப்பினும், பழியை அரசாங்கங்கள் மீது மட்டும் சுமத்த முடியாது. சிங்கள-பௌத்த தேசியவாதத்தின் கருத்தியல் பங்கும், தமிழ் இறையாண்மையை மறுப்பதைச் சட்டப்பூர்வமாக்க உதவிய மகாசங்கத்தின் சில பிரிவுகளும் ஆழமான சிக்கலில் அடங்கும்.
தமிழ் இறையாண்மையை மறுக்கும், தமிழ் தேசியத்தை அழிக்கும், மற்றும் இந்தத் தீவை சிங்கள-பௌத்தர்களுக்கு மட்டுமே சொந்தமானது என்று சித்தரிக்கும் வரலாற்றுப் புனைவுகளை உருவாக்கிப் பரப்புவதற்கு மகாசங்கத்தின் சில பிரிவுகள் உதவியுள்ளன என்றும் நாங்கள் மேலும் வாதிடுகிறோம். இந்தப் புனைவுகள், அரசை மையப்படுத்துதல், நில ஆக்கிரமிப்பு, இராணுவமயமாக்கல், மற்றும் தமிழர்கள் மற்றும் பிற பௌத்தரல்லாத சமூகங்களுக்கு எதிரான வன்முறையை நியாயப்படுத்தப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. எனவே, இலங்கையின் அரசு உருவாக்க நெருக்கடி குறித்த எந்தவொரு நேர்மையான விவாதமும், அரசின் பங்கை மட்டுமல்லாமல், ஒடுக்குமுறையைச் சட்டப்பூர்வமாக்குவதில் சிங்கள-பௌத்த மதகுருத்துவ தேசியவாதத்தின் பங்கையும் ஆராய வேண்டும்.
பல தசாப்தங்களாக, சிங்களப் பெரும்பான்மையினரின் தேர்தல் அதிகாரம், அரச சித்தாந்தமாக சிங்கள தேசியவாதம், பாகுபாடு நிறைந்த மொழி மற்றும் கல்விக் கொள்கைகள், நிலக் காலனித்துவம் மற்றும் இராணுவமயமாக்கல் ஆகியவற்றின் மூலம் தமிழ் உரிமைகள் பலவீனப்படுத்தப்பட்டன. 2009-க்குப் பிறகு, போருக்குப் பிந்தைய அமைதி என்று சொல்லப்படுவது, நீதி அல்லது அரசியல் சமத்துவத்தின் மூலம் அல்லாமல், இராணுவ ஆக்கிரமிப்பு, அரச கட்டுப்பாடு மற்றும் சிங்கள-பௌத்த தேசியவாத ஒருங்கிணைப்பு ஆகியவற்றின் மூலமே தொடர்ந்தது.
இதனால்தான் மேலோட்டமான சீர்திருத்தங்கள், மாகாண சபைகள், அல்லது கொழும்பு கட்டுப்பாட்டு நல்லிணக்கம் ஆகியவற்றால் தமிழ் பிரச்சினையைத் தீர்க்க முடியாது. அரச கட்டமைப்பும், ஆதிக்கம் செலுத்தும் மத-தேசியவாத சித்தாந்தமும் தமிழ் தேசியத்தை மறுக்கும்போது, சர்வதேச சட்டம், ஜனநாயக ஒப்புதல், மற்றும் ஐ.நா. ஆதரவுடனான காலனித்துவ நீக்கம் ஆகியவற்றின் மூலம் தமிழ் இறையாண்மையை மீட்டெடுப்பதே ஒரே நியாயமான மற்றும் நீடித்த தீர்வாகும்.
ஐ.நா. பொதுச் சபை தீர்மானம் 1514, அதாவது காலனித்துவ நாடுகள் மற்றும் மக்களுக்கு சுதந்திரம் வழங்குவது குறித்த 1960 ஆம் ஆண்டு பிரகடனத்தின் கொள்கைகளைப் பின்பற்றி, வடகிழக்கு மற்றும் புலம்பெயர் நாடுகளில் உள்ள ஈழத் தமிழர்களுக்காக சர்வதேச மேற்பார்வையின் கீழ் ஒரு பொது வாக்கெடுப்பை ஆதரிக்குமாறு ஐக்கிய நாடுகள் சபையையும் ஜனநாயக அரசாங்கங்களையும் தமிழ் புலம்பெயர் சமூகம் வலியுறுத்துகிறது.
தமிழ் மக்கள் தங்கள் இறையாண்மையை மீட்டெடுக்கவும், தங்கள் அரசியல் எதிர்காலத்தை சுதந்திரமாகத் தீர்மானிக்கவும் அனுமதிக்கப்படும்போதுதான் நீடித்த அமைதி வரும்.
Thank you,
Tamil Diaspora New
May 30, 2026