ஸ்ரெப்ரெனிட்சாவுக்கு நீதி கிடைத்தது — முள்ளிவாய்க்காலுக்கு ஏன் இன்னும் இல்லை?

ஸ்ரெப்ரெனிட்சாவிலிருந்து முள்ளிவாய்க்கால் வரை: மிலாடிச்சின் மரணம் தமிழினப்படுகொலைக்கு நீதி இன்னும் ஏன் கிடைக்கவில்லை என்ற கேள்வியை மீண்டும் எழுப்புகிறது

ஆகஸ்ட் 28, 2026

போஸ்னிய செர்பிய இராணுவத் தளபதியும், இனப்படுகொலை, போர்க்குற்றங்கள் மற்றும் மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றங்களுக்காக தண்டிக்கப்பட்டவருமான ரட்கோ மிலாடிச், ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பின் காவலில் ஆயுள் தண்டனை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்த நிலையில் உயிரிழந்துள்ளார்.

அவரது மரணம் உலகிற்கு ஒரு முக்கியமான உண்மையை மீண்டும் நினைவூட்டுகிறது:

இனப்படுகொலை, போர்க்குற்றங்கள் மற்றும் மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் காலம் கடந்துவிட்டதனால் அழிந்துபோகாது.

1995ஆம் ஆண்டு ஸ்ரெப்ரெனிட்சாவில் 8,000-க்கும் அதிகமான போஸ்னியாக் முஸ்லிம் ஆண்களும் சிறுவர்களும் கொல்லப்பட்ட சம்பவம் தொடர்பாக மிலாடிச் மீது இனப்படுகொலை குற்றச்சாட்டு நிரூபிக்கப்பட்டது. அவருக்கு 2017ஆம் ஆண்டு ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டதுடன், 2021ஆம் ஆண்டில் மேல்முறையீட்டிலும் அந்தத் தீர்ப்பு உறுதிசெய்யப்பட்டது.

போஸ்னியாவின் அனுபவம் உலகிற்கு ஒரு தெளிவான முன்னுதாரணத்தை வழங்குகிறது.

சர்வதேச நீதிமன்றம் அமைக்கப்பட்டது.

ஆதாரங்கள் சேகரிக்கப்பட்டன.

சாட்சிகள் விசாரிக்கப்பட்டனர்.

மூத்த இராணுவத் தளபதிகள் நீதிமன்றத்தின் முன் நிறுத்தப்பட்டனர்.

குற்றப்பொறுப்பு சர்வதேச சட்டத்தின் அடிப்படையில் தீர்மானிக்கப்பட்டது.

இதனால் தமிழர்கள் இன்று கேட்க வேண்டிய மிக முக்கியமான கேள்வி:

ஸ்ரெப்ரெனிட்சாவுக்கு சர்வதேச நீதி கிடைத்தால், முள்ளிவாய்க்காலுக்கு ஏன் இன்னும் கிடைக்கவில்லை?

2009 முள்ளிவாய்க்கால் – இன்னும் தீர்ப்பு இல்லாத பேரவலம்

2009ஆம் ஆண்டு இலங்கையின் இறுதிக்கட்டப் போரின் போது, பெருமளவு தமிழ் பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டதாகவும், பொதுமக்கள் வாழ்ந்த பகுதிகள் மீது தாக்குதல்கள் நடத்தப்பட்டதாகவும், சரணடைந்தவர்கள் காணாமல் ஆக்கப்பட்டதாகவும், சட்டவிரோதக் கொலைகள், சித்திரவதைகள், பாலியல் வன்முறைகள் மற்றும் பிற கடுமையான மனித உரிமை மீறல்கள் இடம்பெற்றதாகவும் பல ஆண்டுகளாக குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்பட்டு வருகின்றன.

ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமை அமைப்புகள் இலங்கையில் பொறுப்புக்கூறல் இல்லாமை குறித்து தொடர்ந்து கவலை வெளியிட்டுள்ளன.

தமிழ் அமைப்புகள், உயிர் தப்பியவர்கள், காணாமல் ஆக்கப்பட்டோரின் குடும்பங்கள் மற்றும் பல சர்வதேச செயற்பாட்டாளர்கள், தமிழர்களுக்கு எதிராக இடம்பெற்ற செயல்கள் இனப்படுகொலைக்குரிய தன்மையுடையவை என நீண்டகாலமாக வலியுறுத்தி வருகின்றனர்.

2015ஆம் ஆண்டு வடக்கு மாகாண சபை தமிழர்களுக்கு எதிராக இடம்பெற்றதாகக் கூறப்படும் இனப்படுகொலை குறித்து சர்வதேச விசாரணை நடத்தப்பட வேண்டும் என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றியது.

கனடாவின் பாராளுமன்றமும் மே 18ஆம் தேதியை “தமிழினப்படுகொலை நினைவு நாள்” என அங்கீகரித்துள்ளது.

ஆனால் இங்கு ஒரு முக்கியமான வேறுபாடு உள்ளது.

ஸ்ரெப்ரெனிட்சா இனப்படுகொலை சர்வதேச நீதிமன்றத்தில் விசாரிக்கப்பட்டு தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது.

தமிழர்களுக்கு எதிராக இடம்பெற்றதாகக் கூறப்படும் இனப்படுகொலை இதுவரை சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றம் அல்லது சர்வதேச நீதிமன்றம் முன் முழுமையாக விசாரிக்கப்பட்டு தீர்ப்பளிக்கப்படவில்லை.

அதனால்தான் தமிழர்கள் சர்வதேச நீதித்துறை விசாரணையை கோருகின்றனர்.

இராணுவப் பதவி குற்றப்பொறுப்பிலிருந்து பாதுகாப்பளிக்காது

மிலாடிச் ஒரு சாதாரண நபர் அல்ல.

அவர் ஒரு சக்திவாய்ந்த இராணுவத் தளபதி.

ஆனால் அவரது அதிகாரமும் பதவியும் அவரை சர்வதேச நீதியிலிருந்து காப்பாற்றவில்லை.

அவர் கைது செய்யப்பட்டார்.

விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட்டார்.

ஆதாரங்கள் ஆய்வு செய்யப்பட்டன.

சாட்சிகளின் வாக்குமூலங்கள் கேட்கப்பட்டன.

இறுதியில் அவர் குற்றவாளி என தீர்ப்பளிக்கப்பட்டார்.

இதுவே தமிழர்களுக்கும் கிடைக்க வேண்டிய நீதி.

2009ஆம் ஆண்டு சரணடைந்த பின்னர் காணாமல் போனவர்கள் குறித்து கேள்வி எழுப்பி வரும் ஆயிரக்கணக்கான தமிழ் குடும்பங்கள் தலைமுறைகள் முழுவதும் பதில் இல்லாமல் வாழக் கூடாது.

பெருமளவிலான கொலைகள், காணாமல் ஆக்கல்கள், சந்தேகிக்கப்படும் சட்டவிரோதப் படுகொலைகள் மற்றும் பொதுமக்கள் மீதான தாக்குதல்கள் அனைத்தும் சுயாதீனமான விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும்.

முள்ளிவாய்க்கால் ஒரு மறக்கப்பட்ட குற்றப்பரப்பாக மாறக்கூடாது

ஸ்ரெப்ரெனிட்சாவின் பாடம் நினைவுகூரல் மட்டும் அல்ல.

நினைவு மட்டும் போதாது; பொறுப்புக்கூறலும் தேவை.

இலங்கையில் இடம்பெற்றதாகக் கூறப்படும் சர்வதேச குற்றங்கள், குறிப்பாக 2009ஆம் ஆண்டின் இறுதிக்கட்டப் போரின் சம்பவங்கள், ஒரு நம்பகமான சர்வதேச நீதித்துறை செயல்முறையின் கீழ் விசாரிக்கப்பட வேண்டும்.

ஆதாரங்கள் குற்றப்பொறுப்பை நிரூபித்தால், சம்பந்தப்பட்ட நபர்கள் இராணுவப் பதவி, அரசியல் பதவி அல்லது தற்போதைய இருப்பிடம் எதுவாக இருந்தாலும் சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்பட வேண்டும்.

தமிழர்கள் முன்கூட்டியே யாரையும் குற்றவாளி என அறிவிக்குமாறு கேட்பதில்லை.

அவர்கள் கேட்பது:

சுயாதீன நீதிமன்றம், பாதுகாக்கப்பட்ட ஆதாரங்கள், சாட்சிகளின் வாக்குமூலங்கள் மற்றும் சர்வதேச சட்டத்தின் அடிப்படையில் ஒரு நீதித்துறைத் தீர்ப்பு.

ஐரோப்பாவிற்கு ஒரு நீதி – தமிழர்களுக்கு வேறு நீதி இருக்கக்கூடாது

ஸ்ரெப்ரெனிட்சா இனப்படுகொலை 1995ஆம் ஆண்டு நடந்தது.

மிலாடிச் 16 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் கைது செய்யப்பட்டார்.

அவரது வழக்கு பல ஆண்டுகள் கழித்து இறுதியான சர்வதேச தீர்ப்பை பெற்றது.

இதன் அர்த்தம் தெளிவானது:

காலம் கடந்துவிட்டதால் சர்வதேச குற்றங்கள் அழிந்துபோவதில்லை.

முள்ளிவாய்க்கால் படுகொலைகளிலிருந்து இன்று 17 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன.

எனவே உலக சமூகம் பதிலளிக்க வேண்டிய கேள்வி:

ஸ்ரெப்ரெனிட்சாவுக்குப் பொறுப்பானவர்கள் சர்வதேச நீதியின் முன் நிறுத்தப்பட்டால், தமிழர்களுக்கு எதிராக இடம்பெற்றதாகக் கூறப்படும் சர்வதேச குற்றச்சாட்டுகள் ஏன் அதே அளவிலான நீதித்துறை விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்படக்கூடாது?

ஐரோப்பாவிற்கு ஒரு நீதியும் தமிழர்களுக்கு வேறு நீதியும் இருக்க முடியாது.

சர்வதேச சமூகத்திற்கான அழைப்பு

ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பு, அமெரிக்கா, பிரித்தானியா, ஐரோப்பிய ஒன்றியம், கனடா மற்றும் பிற ஜனநாயக நாடுகள் பின்வரும் நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்க வேண்டும்:

▪ இலங்கையில் இடம்பெற்றதாகக் கூறப்படும் போர்க்குற்றங்கள், மனிதகுலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் மற்றும் இனப்படுகொலை குறித்த ஆதாரங்களை பாதுகாக்க வேண்டும்.
▪ சுயாதீன சர்வதேச விசாரணைகளை வலுப்படுத்த வேண்டும்.
▪ சட்டம் அனுமதிக்கும் நாடுகளில் உலகளாவிய நீதியுரிமை அடிப்படையிலான வழக்குகளுக்கு ஆதரவு வழங்க வேண்டும்.
▪ குற்றப்பொறுப்பை தீர்மானிக்கக்கூடிய நம்பகமான சர்வதேச நீதித்துறை முறைக்கு வழி அமைக்க வேண்டும்.

ரட்கோ மிலாடிச் இன்று உயிருடன் இல்லை.

ஆனால் அவருக்கு எதிராக வழங்கப்பட்ட சர்வதேச தீர்ப்பு இன்னும் நிலைத்திருக்கிறது.

அதுவே தமிழ் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கான மிக முக்கியமான செய்தி:

மாபெரும் அட்டூழியங்களுக்கு பொறுப்பானவர்கள் காலம், அரசியல் பாதுகாப்பு அல்லது அரச அதிகாரத்தின் பின்னால் நிரந்தரமாக மறைந்து விட முடியாது.

ஸ்ரெப்ரெனிட்சாவுக்கு சர்வதேச நீதி கிடைத்தது.

முள்ளிவாய்க்காலுக்கும் சர்வதேச நீதி தேவை.

ஸ்ரெப்ரெனிட்சாவிலிருந்து முள்ளிவாய்க்கால் வரை — நீதி அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியாக இருக்க வேண்டும்.