தமிழர் இறையாண்மை மீட்பு குறித்த கேள்வியை மீண்டும் முன்வைக்கும் கல்வியியல் ஆய்வு

சிங்கப்பூர் தேசியப் பல்கலைக்கழகத்தின் (National University of Singapore) தெற்காசிய ஆய்வுகள் நிறுவனம் (Institute of South Asian Studies – ISAS) சார்ந்த ரோஷ்னி கபூர் (Roshni Kapur) மற்றும் அமித் ரஞ்சன் (Amit Ranjan) ஆகியோரால் எழுதப்பட்ட “New Dilemmas for Sri Lanka: Federalism and Post-war Reconciliation” என்ற 2020 ஆம் ஆண்டு ஆய்வு, இலங்கையின் தமிழர் தேசியப் பிரச்சினையை வெறும் அபிவிருத்தி அல்லது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட அதிகாரப் பகிர்வு என்ற எல்லைக்குள் பார்க்க முடியாது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

இந்த ஆய்வில், தமிழர்களின் அரசியல் கோரிக்கைகள் காலனித்துவத்திற்கு முந்தைய தன்னாட்சி (pre-colonial autonomy) மற்றும் இனத் தேசிய அடையாளம் (ethnic nationhood) ஆகிய வரலாற்றுப் பின்னணிகளுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகின்றன. அதேவேளை, இத்தகைய தமிழர் அரசியல் உரிமைக் கோரிக்கைகளுக்கும் இலங்கையை ஒற்றையாட்சி சிங்கள-பௌத்த அரசாகக் கருதும் அரசியல் பார்வைக்கும் இடையிலான முரண்பாட்டையும் ஆசிரியர்கள் ஆராய்கின்றனர்.

இது மிகவும் முக்கியமான வரலாற்றுப் புள்ளியாகும்.

தமிழர்களின் அரசியல் அதிகாரத்திற்கான கோரிக்கை 1948க்குப் பின்னரோ அல்லது ஆயுதப் போராட்டத்துடனோ திடீரென ஆரம்பித்த ஒன்றல்ல. ஐரோப்பிய காலனித்துவ ஆட்சியாளர்கள் தீவை ஒரே நிர்வாகத்தின் கீழ் கொண்டுவருவதற்கு முன்னர், யாழ்ப்பாண இராச்சியம் உள்ளிட்ட தமிழர் அரசியல் அதிகார அமைப்புகள் இருந்தன.

எனவே, தமிழர் பிரச்சினையை கொழும்பிடமிருந்து சில அதிகாரங்களைப் பெற்றுக்கொள்வதற்கான கோரிக்கையாக மட்டும் பார்க்காமல், சுயநிர்ணய உரிமை மற்றும் வரலாற்று இறையாண்மை என்ற அடிப்படையிலும் ஆராய வேண்டியது அவசியமாகிறது.

கபூர் மற்றும் ரஞ்சன் போருக்குப் பிந்தைய சூழலை ஆராயும்போது “வெற்றியாளரின் சமாதானம்” (victor’s peace), இராணுவமயமாக்கல் மற்றும் வடக்கு-கிழக்கில் தொடரும் சிங்கள-பௌத்த நிலப்பரப்பு சார்ந்த அரசியல் திட்டம் போன்ற விடயங்களையும் விவாதிக்கின்றனர். அரசியல் அதிகாரம் இல்லாத பொருளாதார அபிவிருத்தி மட்டும் உண்மையான நல்லிணக்கமாகுமா என்ற அடிப்படைக் கேள்வியை இவை எழுப்புகின்றன.

இந்த ஆசிரியர்கள் சுதந்திர தமிழீழத்தை நேரடியாக ஆதரிக்கவில்லை; அவர்களது ஆய்வு பெரும்பாலும் சமஷ்டி மற்றும் அதிகாரப் பகிர்வையே ஆராய்கிறது. இருப்பினும், அவர்கள் முன்வைக்கும் காலனித்துவத்திற்கு முந்தைய தமிழர் தன்னாட்சி குறித்த விவாதம், அதைவிட அடிப்படையான இறையாண்மைக் கேள்வியை மீண்டும் கவனத்திற்குக் கொண்டுவருகிறது.

பல தசாப்தங்களாக நடைபெற்ற அரசியலமைப்பு பேச்சுவார்த்தைகள் மற்றும் முழுமையடையாத அதிகாரப் பகிர்வு முயற்சிகளுக்குப் பின்னர், தமிழர்கள் மீண்டும் மீண்டும் “கொழும்பு எவ்வளவு அதிகாரத்தை வழங்கும்?” என்று மட்டும் கேட்க வேண்டியதில்லை.

அதற்குப் பதிலாக சர்வதேச சமூகமும் கல்வியாளர்களும் எதிர்கொள்ள வேண்டிய முக்கியமான கேள்வி:

“தமிழர்களின் வரலாற்று இறையாண்மையையும் சுயநிர்ணய உரிமையையும் ஒரு நிரந்தர அரசியல் தீர்வின் பகுதியாக ஆராய வேண்டிய காலம் வந்துவிட்டதா?”

தமிழர்களைப் பொறுத்தவரை உண்மையான நல்லிணக்கம் என்பது அபிவிருத்தித் திட்டங்கள் மட்டும் அல்ல. அது அரசியல் அதிகாரம், நிலம் மற்றும் தாயகப் பாதுகாப்பு, வரலாற்று அடையாளம், பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் தமிழ் மக்களின் சுதந்திரமாக வெளிப்படுத்தப்படும் அரசியல் விருப்பம் ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும்.

தமிழ் புலம்பெயர் செய்திகள் — Tamil Diaspora News