2009 மார்ச் மாதத்தில் முள்ளிவாய்க்காலில் தமிழ் பொதுமக்களின் உயிரிழப்புகள் அதிகரித்துக் கொண்டிருந்த நிலையில், இலங்கை அரசாங்கத்தின் மீது அமெரிக்காவின் அழுத்தமும் அதிகரித்து வந்தது.
2009 மார்ச் 10 அன்று, மாத்தறை மாவட்டத்தின் அக்குரஸ்ஸ பகுதியில் நடைபெற்ற முஸ்லிம் மத ஊர்வலத்தின் மீது தற்கொலைக் குண்டுத் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. இதில் பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டதுடன், பல அரசாங்க அமைச்சர்களும் காயமடைந்தனர்.
அதே காலப்பகுதியில் முள்ளைத்தீவு பகுதியில் ஏற்பட்ட உயிரிழப்புகள் குறித்தும் மிகவும் கவலைக்குரிய தகவல்கள் வெளிவந்தன. அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறையின் பின்னைய அறிக்கையிலும் மார்ச் 10 அன்று முள்ளைத்தீவில் பெருமளவிலான பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டதாக கிடைத்த தகவல்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. (Sangam)
இதற்கு மூன்று நாட்களுக்குப் பின்னர், மார்ச் 13 அன்று, அப்போதைய அமெரிக்க வெளியுறவுச் செயலாளர் ஹிலரி கிளிண்டன் ஜனாதிபதி மகிந்த ராஜபக்சவை தொலைபேசியில் தொடர்புகொண்டார். பொதுமக்கள் சிக்கியிருந்த பகுதிகள் மீது இலங்கை இராணுவம் தாக்குதல் நடத்தக்கூடாது என்றும், அதிகரித்துவரும் உயிரிழப்புகள் குறித்து தான் ஆழ்ந்த கவலை கொண்டிருப்பதாகவும் அவர் தெரிவித்ததாக பின்னர் அமெரிக்க காங்கிரஸுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் பதிவு செய்தார். (Tamil Nation)
இந்த காலவரிசை முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது.
அக்குரஸ்ஸ தாக்குதல் போன்ற தென்னிலங்கை வன்முறைச் சம்பவங்கள், முள்ளிவாய்க்காலில் இராணுவ நடவடிக்கைகளை நிறுத்துமாறு அமெரிக்கா கொடுத்த அழுத்தத்தை எதிர்கொள்ள இலங்கை அரசாங்கத்தால் அரசியல் ரீதியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டனவா?
“நாங்கள் இன்னும் பயங்கரவாதத் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகிக்கொண்டிருக்கிறோம்; எனவே போரை நிறுத்த முடியாது” என்ற வாதத்தை சர்வதேச சமூகத்தின் முன் வலுப்படுத்துவதற்கு இந்தத் தாக்குதல் பயன்படுத்தப்பட்டதா?
அதையும் தாண்டி, தமிழ் சமூகத்தின் சில பகுதிகளில் முன்வைக்கப்படும் மிகவும் கடுமையான சந்தேகம் ஒன்று உள்ளது:
முள்ளைத்தீவு கடற்பகுதிக்கு அருகே அமெரிக்கக் கடற்படை அல்லது பிற மனிதாபிமான வளங்கள் வந்து பொதுமக்களை வெளியேற்றக்கூடிய சாத்தியத்தைத் தடுப்பதற்கும், அமெரிக்காவின் போர் நிறுத்த அழுத்தத்தை எதிர்கொள்வதற்கும், தெற்கில் ஏற்பட்ட தாக்குதல்கள் திட்டமிட்டு அனுமதிக்கப்பட்டனவா அல்லது அரசியல் ரீதியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டனவா?
இதற்கும் மேலாக, ராஜபக்ச நிர்வாகத்துடன் தொடர்புடைய எவராவது இத்தகைய தாக்குதல்களை உருவாக்கினார்கள் அல்லது ஏற்பாடு செய்தார்கள் என்பதற்கான ஆதாரம் தற்போது எங்களிடம் இல்லை. எனவே அதனை நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மையாகக் கூற முடியாது.
ஆனால் இந்தச் சந்தேகத்தை விசாரணையின்றி நிராகரிப்பதும் சரியான அணுகுமுறை அல்ல.
அநுர அரசாங்கம் விசாரிக்க வேண்டும்
ஜனாதிபதி அநுர குமார திசாநாயக்க தலைமையிலான தற்போதைய அரசாங்கம், குறைந்தபட்சம் இந்த நிகழ்வுகளின் காலவரிசையையும் அவற்றுக்கிடையில் தொடர்பு இருந்ததா என்பதையும் சுயாதீனமாக விசாரிக்க வேண்டும்.
அமெரிக்கா உண்மையில் என்ன மனிதாபிமான அல்லது கடற்படை நடவடிக்கையைப் பரிசீலித்தது?
அந்தத் திட்டம் ஏன் நடைமுறைப்படுத்தப்படவில்லை?
கிளிண்டனின் அழுத்தத்திற்கு ராஜபக்ச அரசாங்கம் எவ்வாறு பதிலளித்தது?
அக்குரஸ்ஸ தாக்குதல் அரசாங்கத்தின் போரைத் தொடரும் வாதத்தை வலுப்படுத்த பயன்படுத்தப்பட்டதா?
அந்தத் தாக்குதல் குறித்து இலங்கை புலனாய்வு அமைப்புகளுக்கு முன்கூட்டியே ஏதேனும் தகவல் இருந்ததா?
இந்தக் கேள்விகளுக்கு ஊகங்களின் அடிப்படையில் அல்லாமல், அமெரிக்க மற்றும் இலங்கை அரச ஆவணங்கள், இராஜதந்திரத் தொடர்புகள், இராணுவப் பதிவுகள் மற்றும் புலனாய்வு ஆவணங்களின் அடிப்படையில் பதில் அளிக்கப்பட வேண்டும்.
குற்றச்சாட்டுகள் தவறானவை என்றால் விசாரணை அதனை நிரூபிக்கட்டும்.
மாறாக, பொதுமக்களின் உயிரிழப்புகள் அல்லது பயங்கரவாதத் தாக்குதல்கள் அரசியல் அல்லது இராணுவ நோக்கங்களுக்காக வேண்டுமென்றே அனுமதிக்கப்பட்டன, மறைக்கப்பட்டன அல்லது பயன்படுத்தப்பட்டன என்பதற்கான ஆதாரங்கள் கிடைத்தால், அதற்குப் பொறுப்பானவர்கள் யாராக இருந்தாலும் சட்டத்தின் முன் நிறுத்தப்பட வேண்டும்.
முள்ளிவாய்க்காலில் உயிரிழந்த தமிழ் மக்களுக்கும், தென்னிலங்கையில் தாக்குதல்களில் உயிரிழந்த பொதுமக்களுக்கும் உண்மையை அறியும் உரிமை உள்ளது.