தமிழரசுக் கட்சியை அழிக்கச் சுமந்திரன் உருவாக்கும் குழப்பம்: சிங்கள உயர்குடியினரால் ஒப்படைக்கப்பட்ட பணி
இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சி (ITAK) இன்று எதிர்கொள்கின்ற உள்நிலைச் சிக்கல் ஒரு தற்செயலான நிகழ்வு அல்ல. இது திட்டமிட்ட அரசியல் நடவடிக்கை. மக்களால் நிராகரிக்கப்பட்டும், கட்சிக்குள் தோற்கடிக்கப்பட்டும், அரசியல் நம்பகத்தன்மையை இழந்த மு.அ. சுமந்திரன், இன்று தமிழரசுக் கட்சியை உள்ளிருந்து சிதைக்க முயல்வது, சிங்கள உயர்குடி அரசியல் வலுவுகளின் தேவையை நிறைவேற்றும் செயற்பாடாகவே பார்க்கப்படுகிறது.
சுமந்திரனுக்கு தமிழ் மக்களின் ஜனநாயக அனுமதி இல்லை. பாராளுமன்றத் தேர்தலில் மக்கள் அவரை நிராகரித்தனர். கட்சித் தலைவர் பதவிப் போட்டியில் கட்சி உறுப்பினர்களே அவரைத் தள்ளி வைத்தனர். இந்நிலையில், இன்று அவர் தமிழரசுக் கட்சியின் கட்டுப்பாட்டை தன் கைகளில் எடுக்க முயல்வது அரசியல் நெறியற்ற செயல் ஆகும்.
தமிழரசுக் கட்சி சாதாரண அரசியல் கட்சி அல்ல.
தமிழ் தேசிய அரசியலின் வரலாற்றுச் சின்னம் அது.
முதன்முதலில் சமஷ்டி ஆட்சியை (Federalism) அரசியல் தீர்வாக முன்வைத்த கட்சி.
1977-ல், மக்களின் தெளிவான ஜனநாயக ஆணையுடன் தமிழீழம் கோரிய கட்சி.
இந்த வரலாறை எந்த ஒருவராலும் அழிக்க முடியாது.
தமிழரசுக் கட்சி எளிதில் அழியாது.
மக்களிடம் ஆதரவு இல்லாத சுமந்திரன், இன்று கட்சிக்குள் குழப்பம், பிளவு, பதற்றம் ஆகியவற்றை உருவாக்கி, தமிழரசைக் குன்றச் செய்வதே தன் அரசியல் தந்திரமாக்கியுள்ளார். இதன் நோக்கம் தெளிவானது:
தமிழ் அரசியல் ஒற்றுமையைச் சிதைத்து, எதிர்காலத் தேர்தல்களில் அநுர குமர திஸ்ஸநாயக்க தலைமையிலான JVP போன்ற சிங்கள ஆதிக்கக் கட்சிகள் வெற்றி பெற வழி அமைப்பது.
இது சீர்திருத்தம் அல்ல. இது திட்டமிட்ட அரசியல் சிதைவு.
இந்த சூழ்ச்சியைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தியது, எஸ். சிறீதரன் அவர்களை பாராளுமன்றக் குழுத் தலைவர் பதவியிலிருந்து நீக்க முயன்ற நடவடிக்கை.
சிறீதரன், தமிழரசுக் கட்சியின் அரசியல் குழுவால் ஏகமனதாக நியமிக்கப்பட்டவர்.
அவரது அரசமைப்புச் சபை உறுப்பினர் பதவி, தமிழரசுக் கட்சியால் மட்டுமல்ல; பாராளுமன்றத்திலுள்ள சிறுபான்மை கட்சிகளால் வழங்கப்பட்டது.
அதனால், அந்தப் பதவியிலிருந்து அவரை விலகுமாறு கோர தமிழரசுக் கட்சிக்கு எந்தத் தார்மிக அதிகாரமும் இல்லை.
இது தனிப்பட்ட பழிவாங்கல், அரசியல் அச்சம், மற்றும் வெளிப்புற அழுத்தங்களுக்கு அடிபணிதல் மட்டுமே.
சுமந்திரன் கொழும்பிலிருந்து அரசியல் செய்கிறார்.
தமிழ் தாயகத்தில் நிலவும் படையாக்கிரமிப்பு, காணி அபகரிப்பு, கண்காணிப்பு, அடக்குமுறை ஆகியவற்றை அவர் நேரடியாக அனுபவிப்பதில்லை.
அப்படியிருக்க, தமிழ் மக்களின் அரசியல் எதிர்காலத்தை நிர்ணயிக்க அவருக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை.
அவரது செயற்பாடுகள் தமிழ் மக்களுக்கு அல்ல; சிங்கள உயர்குடி அரசியல் அமைப்புகளுக்கே சேவை செய்கின்றன.
சுமந்திரன் அரசியல் தலைவர் ஆக விரும்பினால்,
கொழும்பில் தனிக் கட்சி ஒன்றை உருவாக்கி,
அங்கு சிங்கள மக்களிடம் சென்று
ஜனநாயக அனுமதி பெற்றுக்கொள்ளட்டும்.
தமிழ் அரசியல் நிறுவனங்களை உள்ளிருந்து சிதைக்க அவருக்கு உரிமையில்லை.
தமிழ் மக்கள், கட்சி உறுப்பினர்கள், குடிமக்கள், புலம்பெயர் தமிழர்கள்—
இந்த தருணத்தை தெளிவாக உணர வேண்டும்.
அமைதி என்பது இப்போது சம்மதமாகிவிடும்.
சுமந்திரன் தமிழரசுக் கட்சியை விட்டு விலக வேண்டும்.
தமிழரசுக் கட்சி தமிழ் மக்களுக்கே சொந்தமானது.